2018 yapımı 'We Have Always Lived in the Castle', Shirley Jackson'ın aynı adlı kült romanından uyarlanmış, atmosferi yoğun bir dram, gizem ve psikolojik gerilim filmidir. Yönetmenliğini Stacie Passon'un üstlendiği film, altı yıl önce yaşanan şüpheli bir aile ölümünün ardından malikanelerine kapanan Blackwood kardeşler Merricat ve Constance ile amcaları Julian'ın hikayesini anlatır. Dış dünyayla tüm bağlarını koparan bu üçlünün düzeni, servet peşinde koşan kuzen Charles'ın beklenmedik ziyaretiyle altüst olur.

Filmin en güçlü yanı, izleyiciyi saran kasvetli ve gergin atmosferidir. Merricat karakterini canlandıran Taissa Farmiga, iç dünyası karmaşık ve sıra dışı bir genç kadını etkileyici bir incelikle yansıtır. Constance rolündeki Alexandra Daddario ise yüzeyde sakin görünen ama derinlerde fırtınalar kopan bir karakteri başarıyla portreler. Sebastian Stan'in canlandırdığı kuzen Charles ise ailenin kırılgan dengesini bozan, bencil ve hesapçı bir antitez oluşturur.

Film, bir yandan aile sırlarının, suçluluk duygusunun ve toplumdan dışlanmanın temalarını işlerken, diğer yandan psikolojik gerilimi adım adım yükseltir. Görsel olarak malikanenin ve çevresinin kasvetli güzelliği, hikayenin ruh haline mükemmel uyum sağlar. Sessiz anların ve bakışların anlam yüklü olduğu bu yapım, kanlı sahneler yerine psikolojik baskıyı ön plana çıkararak izleyiciyi içine çeker.

We Have Always Lived in the Castle izlemek isteyenler için; gotik edebiyat uyarlamalarından hoşlanan, karakter odaklı gerilim filmlerini seven ve yavaş tempolu ama gerilimi yüksek atmosferlere kendini kaptırmaktan keyif alan izleyicilere hitap ediyor. Shirley Jackson'ın karanlık dünyasını sinemaya taşıyan bu yapım, sıradan bir korku filminden çok daha derinlere inen, üzerinde düşündüren bir deneyim sunuyor.