László Nemes'in yönetmen koltuğunda oturduğu ve ilk filmi olmasına rağmen 2015 yılında En İyi Yabancı Film Oscar'ını kazanan 'Son of Saul', sinema tarihinin en çarpıcı Holokost anlatılarından biridir. Film, Auschwitz-Birkenau toplama kampında, 'Sonderkommando' olarak bilinen ve gaz odaları ile krematoryumlarda çalışmaya zorlanan Yahudi mahkûmlardan Saul Ausländer'ın (Géza Röhrig) hikâyesini anlatır. Saul, krematoryumda öldürülen bir çocuğu kendi oğlu olarak benimser ve tek amacı, çocuğa dini kurallara uygun bir cenaze töreni düzenleyebilmek için bir haham bulmaktır. Bu imkânsız görev, onun kampın korkunç mekanizması içinde umutsuz ve tehlikeli bir arayışa girişmesine neden olur.

Géza Röhrig'in performansı, sözcüklerden çok bakışları, duruşu ve fiziksel varlığıyla derin bir acıyı ve saplantılı kararlılığı aktarır. Kamera, neredeyse sürekli olarak Saul'un yüzüne veya arkasından onun bakış açısına odaklanır, böylece izleyiciyi karakterin dar ve yoğun dünyasına hapseder. Arka planda yaşanan korkunçluklar odak dışında bırakılır, sesler ve silüetlerle verilir; bu tercih, şiddeti doğrudan göstermektense zihinde canlandırmanın çok daha güçlü bir etki yarattığını kanıtlar. Nemes'in bu radikal anlatım tarzı, seyirciyi bir mahkûmun psikolojik gerçekliğine sokar.

'Son of Saul', sadece tarihsel bir olayı belgelemekle kalmaz, insanlık, inanç ve anlam arayışı üzerine derin sorular sorar. Saul'un ritüel arayışı, mutlak kötülük karşısında insanlığını koruma çabasının trajik bir metaforudur. Görsel olarak sert, duygusal olarak yıkıcı ama sinemasal olarak son derece özgün bu film, izleyiciyi sarsan ve üzerine uzun süre düşündüren nadir yapımlardandır. İnsan ruhunun karanlıktaki direnişine dair unutulmaz bir portre çizen 'Son of Saul', mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır.