Alice Rohrwacher'in yönettiği 2018 yapımı Happy as Lazzaro (Lazzaro felice), dram, fantastik ve gizem unsurlarını harmanlayan, unutulmaz bir İtalyan filmidir. Film, saf ve sonsuz iyi kalpli genç bir köylü olan Lazzaro'nun, ailesiyle birlikte bir tütün baronesi tarafından sömürüldüğü izole bir köydeki yaşamını konu alır. Ancak hikâye, beklenmedik bir zamansal ve mekânsal sıçramayla, Lazzaro'nun masumiyetinin modern dünyayla nasıl çarpıştığını gözler önüne serer.

Adriano Tardiolo'nun ilk kez kamera karşısına geçtiği ve olağanüstü bir içtenlikle canlandırdığı Lazzaro karakteri, filmin kalbini oluşturuyor. Onun saf iyiliği, etrafındaki her türlü açgözlülük ve ikiyüzlülükle tezat oluşturarak izleyiciyi derinden etkiliyor. Nicoletta Braschi ve Alba Rohrwacher gibi isimlerin de yer aldığı oyuncu kadrosu, karakterlerin inandırıcılığını güçlendiriyor.

Rohrwacher'in yönetmenliği, filmi sıradan bir sosyal eleştirinin ötesine taşıyor. Gerçekçi bir köy yaşamı tasvirinden, büyülü ve alegorik bir anlatıma geçiş yaparak, modern kapitalizm, sınıf ayrımı ve insan doğasına dair evrensel sorular soruyor. Görsel olarak çarpıcı sinematografisi ve pastoral sahneleriyle adeta bir tabloyu andıran film, izleyiciyi düşündüren ve üzerinde uzun süre etkisini bırakan bir deneyim sunuyor.

Happy as Lazzaro, sadece bir köylünün hikâyesi değil, masumiyetin yitirildiği bir dünyada insanlığa dair dokunaklı bir ağıt. Cannes'da En İyi Senaryo ödülü de dahil olmak üzere birçok ödül kazanmış bu filmi izlemek, çağdaş sinemanın en özgün ve şiirsel örneklerinden birine tanıklık etmek demek. Hem hikâyesi hem de görsel diliyle izleyiciyi içine çeken bu başyapıt, sinemaseverlerin kaçırmaması gereken bir eser.